Transactionele Analyse

Zalig, een dag opleiding. Een dag alleen maar bezig zijn met de theorie en de praktijk van de Transactionele Analyse. Alleen maar contact met 21 andere medestudenten. Over de stof. Weg van school. Weg van alle beslommeringen.
Dit is een ongelooflijk mooi cadeau, dat ik deze studie mag doen!!!!!
#BLIJ!!!!!

Ik lijk wel gek!

Ik lijk wel gek. Niet zomaar gek, maar knettergek.
Ik werk 5 dagen, doe een opleiding, en start nu een eigen praktijk voor relatiecoaching en ga straks aan de slag als teamleider.
Heb een tv-programma de vraag gestuurd of ze belangstelling hebben voor een geweldig tv idee (ja dat hebben ze, stuur maar op!!!!) en dan lijkt het me ook nog leuk om mijn blog leven in te blazen en een andere koers te gaan varen.....
Niet zo heel erg gek dat ik niet meer aan het fietsen toekom.

Vandaag was een bijzondere dag. Magdalena zit thuis zonder werk. En ik had haar uitgenodigd om een keer mee te gaan naar school, in de klas een les mee te kijken en het coachgesprek mee te doen. Om te kijken of coaching iets voor haar is. Het was goed. Zalig om dat met haar te doen. Haar opmerkingen waren scherp. "Hij moet echt strenger zijn, ik zou ook zo over hem heen gelopen zijn."
En inhoudelijk kon ze zelfs goed kijken, dankzij haar managementboeken op haar opleiding.
Een gesprek erna, met haar, maakt me weer blij. Ze gaf zelf ook aan dat als ze iets niet leuk vindt, of denkt dat ze het niet kan, maakt ze het veel groter in haar hoofd.
Interessant.
En ze gaf ook aan wel goed in haar vel te zitten.
Het valt niet mee.

Heb tussen alle drukte in het boekje TA DAGELIJKS uitgelezen. Vanaf nu houd ik dagelijks in gedachten "ik ben ok, jij bent ok". Wat een rust. Wat een mooie uitgangspositie.

Morgen weer naar de opleiding.
Trots op mijn website die ik voor de praktijk gemaakt heb!

Rond Ernesto is het stil, te stil. Hij neemt de telefoontjes niet aan. Ik wil zondag even langs fietsen. Maak me zorgen. Reageert niet eens op de uitnodiging om met Magdalena en mij samen naar Dublin te gaan.......

Kerstvakantie 2015 1

Wat een hoop To Do op mijn lijstje. Elke dag een dikke grote klus.

Vandaag staat op het programma Tante T interviewen en haar man oom G; onderwerp: de jeugd van mijn vader.... 

Vanavond intervisie. Tussendoor boodschappen. Kerstcadeautjes regelen. 

Brrrrrrrr adem in en uit.... 

70 jaar

Oud nieuws: 


Wauw, wat een rare gewaarwording, als J nu jarig zou zijn geweest, dan zou hij vandaag 70 geworden zijn!
Vandaag, om dat te vieren, uit eten met Ernesto en Magdalena.
Eerst met Magdalena een drankje in de ZR. Sfeer ontspannen. Tussen neus en lippen door even gevraagd welk cijfer zij scoort wat betreft hapiness op de schaal van 0 tot 5? Zij geeft aan dat dat wel een beperkte schaal is. Ik zeg: "Okee, op de schaal van 0 tot 10?" Zij antwoordt: "een 6,5"
Ik schrik. Ik vind het weinig. Zij vindt t veel. Zij komt van diep.

Aansluitend samen met Magdalena naar de ZR geweest. "Toevallig" komt vriendlief W ook langs. Heb het sterke gevoel 'dat dit 'm gaat worden'. Het is gezellig. We drinken en kletsen wat. Ik zie en voel dat ze gek op elkaar zijn. mooooooooi!!!

Fuck!

Kerstvakantie 2015.
Tijd voor een evaluatie en een reflectie op 2015.

Maar eerst de stand van zaken. Ik heb goed nieuws, maar tegelijk ook slecht nieuws.

Het goede nieuws is dat dochterlief nu de stap neemt naar een loopbaancoach. Een therapeute. Dat is goed nieuws omdat ze nu met zichzelf aan de slag gaat.
Het slechte nieuws is, dat ze morgen, per direct met haar werk stopt.
Er is geëist dat ze koude acquisitie moet voeren, dat haat ze. Haar collega's zijn workoholics. Zij niet. Ze voelt zich vreselijk.

Het is voor mij al kerstvakantie. Alleen nog een champagne-ontbijt.
Het is lastig om niet besmet te raken met de flow. Vrolijkheid werkt aanstekelijk. Maar dit ook... Ik zou t graag voor haar oplossen, maar dat lukt niet. Kan niet. Is niet goed.
Vandaag goed gesproken. Haar keus om nu te stoppen.
En om hulp te zoeken. Dat was mijn suggestie, en die viel goed.

Mooi!
Trots op Magdalena!

Bijzonder

Bijzonder
Bijzonder vreemd
Bijzonder leeg
Bijzonder stil
Bijzonder saai
Bijzonder "licht"
Bijzonder

Bijzonder mooi

Mijn dochter is verliefd. En nu slaapt ze, sinds een week of vier, regelmatig niet thuis. Ze slaapt bij hem.
En ik? Ik ben alleen thuis. Het voelt vreemd, leeg, stil, saai en 'licht' (want ook de zorgen -uit het oog een beetje last van mijn schouders-) om alleen in huis te zijn en alleen te slapen.
Ik ben 'uit huis' gaan samenwonen. Gescheiden. Maar eigenlijk nooit zonder vriendje geweest. En na de scheiding, na het overlijden van J, waren mijn kinderen altijd thuis. Vakanties uitgezonderd. Ernesto is al een tijdje het huis uit. Maar nu nummer twee. Gezien het feit dat haar vriendje al samengewoond heeft (misschien wel meerdere malen) en hij aangeeft na een halve dag haar al te missen, denk ik, dat ik nu heel snel moet wennen. Wennen aan de nieuwe situatie.

Dit staat los van het feit in hoeverre ik dit mijn keuzes laat beïnvloeden en of ik nu de euvele moed kan vinden om mijn stappen, al of niet, te zetten.


Mijn 24 jarige dochter heeft eergisteren een nieuwe baan. Maandag kan ze gelijk naar "start". Vandaag hebben zij en haar vriendje nog "vakantie". Het voelt of dit "haar man" gaat worden.
Mijn maag draait om. Maar ik voel ook een glimlach om mijn mond. Fijn voor haar. Ze wordt gesteund. Ze wordt verzorgd. Ze wordt geliefd.

Bijzonder.... Dit is het moment dat ze beiden hun vleugels uitslaan. En misschien, op een andere manier, toch 'tegelijk'.
Ik observeer. Ik lijd. En ik leid.

Bijzonder .......... mooi dit mee te kunnen en mogen maken.

Reactie op mijn brief!

"Hai! Heb je mijn brief inmiddels gelezen?"


"Heyy jawel is lief"


Ik lees dit, terwijl iemand van budget energie tegenover me zit. Hij heeft zijn verkoopverhaal. Het komt mij goed uit. Dit gaat mij 54€ per maand schelen. Ik betaal nu voor dit niet-geïsoleerde huis 260€ per maand!!! Dat scheelt toch op jaarbasis dikke 600€!
Ik hoor de Budgetmeneer praten.
Ik lees het appje. Ik voel me blij worden. Gelukkig. Hij reageert. Hij snapt het. Dit had ik veel eerder moeten doen. Wie weet hoe het hem verder helpt. Dat weet ik niet en is ook in eerste instantie niet mijn doel. Mijn doel was en is om mijn eigen grenzen aan te geven. En om aan te geven hoe ik wel wil helpen.

Er is geen liefde groter in mijn leven dan de liefde voor mijn kinderen. Alle mannen hebben een deel van mijn hart in een deel van mijn leven, maar sinds 1988 en 1991 (morgen wordt de kleine meid 24) is mijn hart, verpacht.
Het heeft even geduurd, maar ik heb een mooie reactie. We kunnen verder met elkaar. Op basis van verantwoordelijkheid en liefde.

En dat in het weekend dat Parijs in brand staat. De wereld is gek geworden. IS heeft op 5 verschillende plaatsen acties gepleegd. Ik gok dat er uiteindelijk 250 mensen hierdoor overlijden. Gruwelijk.
Waar gaat het fout?

Verjaardag vieren van Magdalena. Morgen komt haar vriend hier voor het eerst. Zal Ernesto ook M, zijn vriendin meenemen?

Bijzonder, kleine kinderen worden groot. Magdalena slaapt vaak bij W.
Ernesto woont als op zichzelf. Wat is het 'snel' gegaan. Stiekem verheug ik me al op het 'omaschap'....
Maar ik dwaal af.

Ik moet mijn handtekening zetten voor budget-energie.....

Als hij weg is, pak ik even mij momentje...... En laat een traantje van.... Geluk. En uit liefde.